نخستین سالگرد ارتحال مرجع عاليقىر تشيع مرحوم آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم (قىس سره) در مسجد اعظم قم برگزار شد

نخستین سالگرد ارتحال مرجع عاليقىر تشيع مرحوم آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم (قىس سره)  در مسجد اعظم قم برگزار شد
۱۴۰۱/۰۵/۲۹

مراسم بزرگداشت نخستین سالگرد ارتحال آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم (قدس سره) پنجشنبه بعد از اقامه نماز مغرب و عشاء در مسجد اعظم قم برگزار شد.
در این مراسم جمعی از اساتید و طلاب حوزه علمیه، ونمایندگان برخی بیوت مراجع تقلید و اقشار مختلف مردم قم حضور داشتند.
ىر اين مراسم بزرگداشت آیت الله سید هاشم حسینی بوشهری در سخنانی به تبیین شخصیت و ویژگی‌های مرجع فقید آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم (قدس سره) پرداخت.
ايشان اظهار داشت: آیت الله العظمى سید محمد سعید حکیم (قدس سره) از جمله فقهای صاحب نظر در حوزه علمیه بود که فقدان ایشان برای حوزه‌های علمیه بسیار سخت است.
وی بیان داشت: تربیت شاگردان، تألیف کتابهای بسیار، شجاعت وصبر وحمّل فشارها وشكنجه هاى سخت زنىان رژیم پلید صدام وهمچنین خدمت به مردم به خصوص اقشار محروم، اخلاص و توجه وافر به اقامه عزای سیدالشهدا علیه السلام از جمله ویژگی‌های بارز این مرجع تقلید بود.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آنهائى كه در گذشته از اهالى فاو بودند و اكنون هم به آنها اهالى فاو گفته مى شود در صورتى كه در آنجا نمى نشينند ولى براى گرفتن ماهى از دريا كه مى روند از محل سكونت خودشان به اندازه اى مسافت شرعى مسافرت مى كنند،ليكن در فاو دو روز و يا بيشتر مى مانند آيا حكم روزه و نمازشان چيست؟

آنان با اين وضع مسافرند و لازم است روزه شان را افطار و نمازشان را شكسته بخوانند مگر اينكه زندگى بيشتر آنها در سفر باشد به طورى كه در زندگى آنها مسافرت عادتشان شمرده شود و بيشتر مسافرت نمايند كه در آنوقت تمام نمودن نماز و روزه گرفتن واجب مى شود مگر اينكه يكى از آنها ده روزى در يك جا بماند كه در اين صورت در سفر اوّل قصر مى خواند و روزه را مى خورد سپس در سفر دوم و بعد از آن برمى گردد بر اينكه نماز را تمام بخواند و روزه را بگيرد.

در حال نازا بودن ـ عقيم بودن ـ دكترها به يافتن علّت اين در مى آيند و اوّل از مرد شروع مى كنند، اگر سالم باشد آنوقت به بررسى از زن مى پردازند آيا جايز است بر مرد كشف عورت نموده و منى خود را به آنها بدهد تا آزمايش نمايند، و در بعضى اوقات به طريق استمناء منى را اخذ مى كنند آيا جايز است منى مرد و زن را بگيرند و آن را در جايگاه معينى بگذارند، سپس به رحم زن داخل نمايند، و آيا جايز است از حيوان منى دار از دنبلانش منى بواسطه عمل جراحى گرفته شود و با اُوُل زن آميخته نموده و آن را در جايگاه مخصوصى نگاه دارند و بعد از گذشتن مدتّى به زن تلقيح نمايند يا نه؟

1 ـ اگر نازائى يك نوعى سبب حرج شود آن وقت كشف عورت جايز مى باشد، و جايز نيست از راه استمناء منى گرفتن مگر اينكه چاره به آن منحصر باشد. 2 ـ مانعى نيست كه آب مرد و زن را در جايگاه مخصوصى نگه بدارند سپس آن را در رحم زن داخل نمايند. 3 ـ باز هم مانعى نيست كه از خصيه اى حيوان منى دار منى بواسطه عمل جراحى اخذ نمايند و با اُوُل زن آميخته نموده سپس آن را در رحم زن داخل نمايند.