پیام تسلیت مسعود و نچیروان بارزانی، روسای کنونی و سابق اقلیم کردستان عراق

پیام تسلیت مسعود و نچیروان بارزانی، روسای کنونی و سابق اقلیم کردستان عراق
۱۴۰۰/۰۶/۱۵

مسعود بارزانی در پیام تسلیت خود در این باره آورده است: با غم و اندوه فراوان، خبر درگذشت مرجع دینی بلندپایه آیت الله العظمی سید محمد سعید حکیم را دریافت کردیم؛ به جهان اسلام، مراجع عظام و خاندان گرانقدر حکیم تسلیت می گوییم.

در ادامه پیام رئیس سابق اقلیم کردستان همچنین آمده است: از خداوند متعال برای آنها شکیبایی و آرامش و برای آن مرحوم نیز رحمت الهی و بهشت برین مسئلت داریم؛ انا للە و انا الیە راجعون.

بهذا المصاب الجلل نتقدم بخالص العزاء وعظیم المواساه إلى أسره آل الحکیم الکرام ومراجع الدین العظام والشعب العراقی، داعین الله تعالى أن یتغمد الفید بواسع رحمته ورضوانه ویدخله فسیح جناته.

نچیروان بارزانی نیز در پیام تسلیت خود آورده است: با غم و اندوه فراوان، خبر درگذشت مرجع دینی بزرگ، مرحوم آیت الله العظمی سید محمد سعید الحکیم (قدس الله سره) را دریافت کردیم؛ آن مرحوم یکی از شخصیت های برجسته فقه و اجتهاد بود و زندگی خود را زاهدانه وقف مبارزه علیه ستم و برای تحکیم اصول برادری، محبت و مدارا میان همه طیف های ملت (عراق) کرد.

در ادامه پیام رئیس اقلیم کردستان همچنین آمده است: به مناسبت این مصیبت بزرگ نیز تسلیت صمیمانه و همدردی بزرگ خود را برای خاندان گرانقدر حکیم، مراجع عظام و ملت عراق ابراز می کنیم و از خداوند متعال می خواهیم که رحمت بیکران و رضایت خود را به آن مرحوم عطا فرماید و ایشان را در بهشت برین جای دهد.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

ميان عيد نوروز و دين اسلام، در مذهب ما كه مذهب حق است چه ارتباطى هست؟

آن در نزد ما از عيدها نيست، بلى روايتى وارد شده است كه در آن روز نماز و دعاى مخصوصى هست، ولى معلوم نيست كه نوروزى كه در آن نماز و دعا هست اين نوروز معروف است يا روز ديگر است.

كسى كه كارش در سفر است و فرستاده شد به محل ديگرى كه آنهم سفر است و مربوط به كار اولش است حكم نماز و روزه اى آن نسبت به عمل دومش چگونه است؟

اما در قسم اول، پس سفر دوم در حكم سفر اول نمى شود مگر اينكه مثل آن كار باز هم براى آن شخص كارش شمرده شود همانند راننده در ميان دو شهر كه براى كرايه كشى به شهر سومى مى رود و اگر اينطور نباشد به سفر اوليش لاحق نمى شود. و اما قسم دوم، پس سفر دوم حكم آن قصر كردن و افطار نمودن است همانند نظامى كه كارش در غير شهر خودش هست كه آن شهر را براى خود جايگاه قرار داده است پس از آنجا بيرون مى رود براى انجام دادن خدمات نظاميش به شهر سومى (در اين سفر دوم بايد قصر و افطار نمايد)